ciekawość

Umierać z ciekawości zob. umrzeć 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • ciekawość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. ciekawośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} chęć poznania czegoś, dowiedzenia się o czymś; pragnienie zdobycia wiedzy, doświadczenia czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wielka, niezmierna, niepohamowana ciekawość.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciekawość — ż V, DCMs. ciekawośćści, blm «skłonność, dążność do poznania czegoś, chęć dowiedzenia się czegoś, interesowanie się czymś; zaciekawienie, zainteresowanie» Zachłanna, natarczywa, niezdrowa ciekawość. Ciekawość poznawania ludzi, świata. Rozbudzić,… …   Słownik języka polskiego

  • zaciekawić — dk VIa, zaciekawićwię, zaciekawićwisz, zaciekawićaw, zaciekawićwił, zaciekawićwiony zaciekawiać ndk I, zaciekawićam, zaciekawićasz, zaciekawićają, zaciekawićaj, zaciekawićał, zaciekawićany «wzbudzić w kimś ciekawość, zainteresowanie; zająć,… …   Słownik języka polskiego

  • ciekawski — I {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, ciekawskiscy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} okazujący wielką ciekawość, zainteresowanie otaczającą rzeczywistością; nieumiejący być obojętnym wobec otoczenia; dociekliwy, ciekawy …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brać — I ndk IX, biorę, bierzesz, bierz, brał, brany 1. «ujmować, chwytać, obejmować ręką, oburącz (także narządem chwytnym, np. u zwierząt, albo narzędziem); przystosowywać do niesienia, trzymania» Brać co palcami, ręką, zębami, łyżką, widelcem, łopatą …   Słownik języka polskiego

  • ciekawić — ndk VIa, ciekawićwię, ciekawićwisz, ciekawićaw, ciekawićił «budzić ciekawość, zainteresowanie; interesować, zajmować; zaciekawiać» Ciekawił ją ten chłopak. Ciekawiła go nowa szkoła. ciekawić się książk. «okazywać ciekawość, przejawiać… …   Słownik języka polskiego

  • przemóc — dk XI, przemócmogę, przemócmożesz, przemócmóż, przemócmógł, przemócmogła, przemócmogli, przemócmógłszy rzad. przemagać ndk I, przemócam, przemócasz, przemócają, przemócaj, przemócał, przemócany 1. «zwyciężyć, pokonać kogoś w walce, zawładnąć… …   Słownik języka polskiego

  • wziąć — dk Xc, wezmę, weźmiesz, weź, wziął, wzięła, wzięli, wzięty, wziąwszy 1. «ująć, chwycić, objąć (kogoś, coś) ręką, rękami lub innym narządem chwytnym (np. u zwierząt) albo narzędziem; przystosować do trzymania, niesienia» Wziąć książkę, zeszyt,… …   Słownik języka polskiego

  • Дуньчевский — (Станислав Duńczewski) польский юрист, проф. замостской акд. (1701 66). Из его сочинений заслуживают внимания: Herbarz (1757), Traktat o starostwach (1758), Ciekawość o komecie r. 1744 . Важны в культурном отношении календари, издававшиеся Д. с… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Стефани Я. —         (Stefani) Ян (1746 или 1748, Прага 24 II 1829, Варшава) польск. скрипач, дирижёр и композитор. По национальности чех. Муз. образование получил в Италии. Ок. 1765 дирижёр оркестра графа Кинского, затем придв. оркестра в Вене. С 1771 жил в… …   Музыкальная энциклопедия

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.